Stel je hebt een persoonlijk probleem. Niet levensbedreigend, maar misschien wel van levensbelang. Je komt ergens niet uit. Er zijn bijvoorbeeld twee verschillende gedachtegangen die elkaar in de weg zitten en ze lijken allebei even waar. Je weet niet wat je wil, laat staan wat je echt wil. Of je snapt niet waarom je altijd bepaalde dingen doet terwijl je toch echt zelf de overtuiging hebt dat andere dingen beter zijn om te doen. Het kan zijn dat het goed is om dat eens op tafel te leggen en het grondig te onderzoeken. En dat kan in een praktijk voor filosofisch (zelf)onderzoek.

Hoe gaat dat?  

Ten eerste zal ik voornamelijk vragen aan je stellen. Deze vragen stel ik niet met een bepaald idee van jou in m’n hoofd, tenminste dat probeer ik. Ik heb geen tweede agenda, geen model waar ik denk dat je in past, we zoeken geen oplossing, en we laten even het potentiële doel voor wat het is. In die zin is alles bespreekbaar maar is ook veel aan jou.  Ik probeer met jou na te denken wat je denkt dat je woorden of je verhaal betekenen. Wat zeg je bijvoorbeeld als je zegt: Ik weet niet wat ik echt wil? Wat denk je dat het betekent om iets echt te willen? Hoe weet je of jij iets wil, of dat je de wil van iemand anders hebt overgenomen? Willen en kunnen, hoe zijn die gerelateerd? Wil je soms dingen omdat je ze niet kan, of juist omdat je ze kan?

Ik stel vragen aan je totdat je het echt niet meer weet. Op dat moment, om niet totaal in verwarring achter te blijven, maken we daar weer een goede vraag van, en dat stuur ik je de straat op, het leven in.

Waarom zouden we dat doen?

Op deze manier zullen er zonder dat we dat doel voor ogen hadden, er toch dingen veranderen.

  1. Je zal jezelf minder voor het lapje gaan houden. Je weet oprecht de randen van je kennen en je bent in staat om die randen aan te geven.
  2. Je komt te weten dat het niet erg is om bepaalde dingen niet te weten. Je leert te leven met vragen. Te leven op de randen van het niet weten.
  3. De vraag waarmee je de straat op gaat zal je bezighouden. Je stuit op voorlopige antwoorden die je daarvoor nog niet had. Als het een goede vraag was, kom je verder in je denken.
  4. Als je dit vaak genoeg doet, kan het zijn dat je een onderzoekende of filosofische houding ontwikkeld, die je helpt in deze veel te onzekere tijden niet de pasklare antwoorden te vertrouwen, maar het leven te zien als een groot onderzoek.

Als je interesse hebt mail me dan dan kunnen we kijken of het iets voor je is. Het eerste gesprek is een kennismakingsgesprek.

Groet,

Maud Dahmen
maud@hetzwevendebeen.nl